• کدخبر: 58408
  • تاریخ انتشار خبر: ۱۰:۲۳ ق.ظ - دوشنبه ۱۳۹۶/۰۱/۱۴
  • چاپ خبــر

فریدن سرزمین خفته بر گنج اما در رنج

فریدن دیار و سرزمینی خفته بر گنج اما در رنج است، شهرستانی برخوردار که از منابع مفید سرمایه های گوناگون در حوزه های گردشگری، شیلات و آبزیان، دامداری، اکوتوریسم، معادن، کوه، آب و دشت، راه و کشاورزی که پرداختن به هر کدام از اینها می تواند به تنهایی عامل رشد و توسعه این شهرستان عقب نگه داشته شده باشد.

به گزارش دیار اقوام، ایران مهد فرهنگ اصیل و ارزشمند اسلامی است و سرزمین فریدن به عنوان دیاری باستانی و طلایی در دل این ایران، از فرهنگی ریشه دار، اصیل و گرانمایه برخوردار است.

آنچه در نگاه اول به این شهرستان حماسه، عرفان و البته محروم، مشاهده می شود وجود میراث گرانقدر و گران سنگ فرهنگی به همراه داشته ها و سرمایه ها و قابلیت های بی شمار و بسیار فراوان اعم از انسانی و غیر انسانی است.

سرمایه های بی شمار و متنوعی که متاسفانه تاکنون آن طور که می بایست نه معرفی شده  و نه از این نعمات الهی به صورت بهینه در راستای رشد، توسعه، عمران و آبادانی و نه گردشگری استفاده شده است.

منابع مفید و خلاق انسانی در حوزه های مختلف علمی، تخصصی و مدیریتی، گویش های اصیل، مایه دار و اقوام متنوع، جوانان متمدن و متدین، نخبگان علمی، فرهنگیان با فرهنگ، زنانی مینا به سر و شیر زن، پیرمردانی سراسر تجربه و هزاران داشته خدادادی دیگر، همه و همه بخشی از توانمندی این شهرستان سراسر غنی اما در کمال ناباوری، گمنام است.

فریدن دیار و سرزمینی خفته بر گنج اما در رنج است، شهرستانی برخوردار که از منابع مفید سرمایه های گوناگون در حوزه های گردشگری، شیلات و آبزیان، دامداری، اکوتوریسم، معادن، کوه، آب و دشت، راه و کشاورزی که پرداختن به هر کدام از اینها می تواند به تنهایی عامل رشد و توسعه این شهرستان  عقب نگه داشته باشد.

بی شک برای پرداختن و رفتن به سمت و سوی داشته ها و قابلیت های شهرستان، می بایست در وهله ای اول و در گام نخست از توسعه فرهنگی که زیر ساخت و مادر توسعه است شروع نمود، اگر توسعه فرهنگی در مدار اولیه قرار بگیرد در آغاز شیوه ها، رفتارها و گفتارهای نامناسب و ناشایست قومی، جناحی، گویشی، بومی، غیر بومی، اینجایی و آنجایی کمرنگ و در نهایت بی رنگ می شود.

مردم این دیار زر خیز زمانی می توانند فریدن را در مسیر توسعه ببینند که منطق در گفتگو، عمل به قانون و پایبندی به مترقی«ان اکرمکم عندالله اتقاکم» سرلوحه ی کارها و رفتارهایمان قرار بگیرد، به قول فردوسی شاعر پارس زبانان«همه جای ایران سرای من است» را عملا و علنأ در گفتار، رفتار، پندار، قلم و قدم عملی نماییم.

لازم است تا دیرتر از دیر نشده به بحث های حاشیه ای دون و بی ارزش منطقه ای، طایفه ای، قومی، حزبی و جناحی خاتمه بدهیم و ملاک را با تقوا بودن و ایرانی بودنمان قرار بدهیم و متدین، نعهد، تخصص و توانمندی ملاک ارزش ها باشد.

شهرستان فریدن با داشتن تمدنی به درازای تاریخ در حالیکه سه شهرستان از آن منشعب شده است اما باز از داران تا دامنه، از موغان تا دره بید، از سواران تا خویگان، از غرغن، قفر تا چیگان، از گل امیر تا طرار، از نسار تا قعله ملک و سینگرد، از سفتجان تا نماگرد، نهرخلج، چهلخانه، ننادگان، بادجان و اسکندری، از عادگان تا دهق، گنجه و قودجانک، از اوزنبلاغ تا حصور و درختک، قوهک و خلج، با تکیه بر شیرمردانی قانع و زحمت کش و زنانی نجیب که علوی و فاطمی صفت هستند و تبارشان گره خورده بر نیک نام های تاریخ کاوه و فریدون و با وجود جوانانی از طایفه ای دانایی و توانایی، می توانند بهترین ها .را برای خود رقم بزنند.

اهالی این دیار می توانند منطقه را به مانند شهرستان های که همزمان با این منطقه صاحب فرمانداری شدند، به مرز توسعه برسانند و از ثروت های مادی و معنوی نهفته در این شهرستان بهره مند شوند و تمامی این اتفاقات ممکن نیست مگر در سایه همدلی و همزبانی و تغییر نگاه و تفکرمان که مسائل را قومی، سیاسی، جناحی، طایفه ای  و منطقه ای نبینیم.

نویسنده: فریدون از دیار اقوام

انتهای پیام/ع

نویسنده

نوشته شده توسط آفرین در فروردین ۲۰ام, ۱۳۹۶

آفرین!

زیر ساخت توسعه هر شهری توسعه فرهنگی است.

تا کی باید صدمه و لطمه از جناح گرایی، قوم گرایی و خط و خط بازی و بی تقوایی بخوریم.

همین الان هم یک انتخابات کاملا تخصصی(شورای شهر) را در یک شهر کوچک که خیلی مسائل و مشکلات تخصصی دارد را می خواهند رنگ و بوی جناحی بدهند.

ملاک باید فرهنگ بالا،تخصص و تدین و تقوا باشد وگرنه کار از کار پیش نمی رود و خمچنان درجا می زنیم.
ت

درج دیدگاه

جدیدترین خبرها